از پیشخوان پست تا آسمان_ مردی که عشق را مهر می زد.

یزد – پایگاه خبری رویداد ایساتیس

#دلنوشته#

سلام و یه عالمه حرف نگفته که مانده در دلم
پدرجان،
سی سال.
سی سال که پشت پیشخوان و پشت فرمان ماشین های اداره پست نشستی .سی سالی که نامه‌های عاشقانه را مهر زدی، بسته‌های منتظر را سپردی و خبرهای خوش و ناخوش را به دست مردم رساندی. تو قاصد پیام‌های دیگران بودی، اما امروز بزرگ‌ترین پیام برای خود توست؛ پیامی که تنها با اشک می‌نویسم و با دل می‌فرستم به آسمان…
یادم می‌آید دست‌های که پر از کاغذ و مهر و نشان بود، اما همیشه برای نوازش پیشانی ما وقت داشت. تو که نامه‌های گمشده را پیدا می‌کردی، امروز خودت گم شده‌ای در دل زمان…
پدرم،
تو در زندگی‌ات فقط بسته و نامه جابه‌جا نکردی.تو بارهای سنگین مسئولیت را با سکوت و وقار به دوش کشیدی. خانه‌ای که با دستان تو بنا شد، امروز پر از خاطراتت است؛
صندوق پستی قدیمی که روی میزت بود تا مدال‌های خدمتت که داخل کمد است می‌درخشند.
ای قاصد آسمانیِ زندگی‌ام،
امروز می‌فهمم که چرا عاشق شغلت بودی؛تو پیوندها را می‌رساندی، دل‌ها را به هم وصل می‌کردی، و اینک که تو رفته‌ای، می‌بینم که بزرگ‌ترین پیوند را در قلب ما به جا گذاشته‌ای.
روحت شاد و یادت گرامی، مرد خوب اداره پست، پدر خوب زندگی‌ام. همیشه در صندوق پستی قلبم، نامه‌ای به نام عشق به تو خواهم فرستاد…

۱۷مهر۱۴۰۴
مصادف با روز جهانی پست